Lucide dromen

De lucide dromen zijn een vreemde soort van dromen. Als je zo’n soort van droom hebt, je weet niet of die een lekkere droom of een nachtmerrie is. Je droomt iets waarschijnlijk waar en je vindt zichzelf in een tussenwereld. Je kan niet vast zeggen dat die een droom is. Veel mensen beschouwen die soort van dromen als nachtmerries, maar als je leert hoe lucide dromen te controleren, kan je alles doen. Eerst moet je weten hoe te checken of die een echte lucide droom is. Je kan proberen om lucht aan en af te doen of te zien hoe laat het is. Als de lucht reageert niet of je klok gek eruitziet, dan is die zeker een lucide droom. Als de tijd voorbijgaat, kan je zelf kiezen wat je wil dromen. Je kan je droom prolengen als je on zijn as draait.

Grapje?

De humor is van twee delen gemaakt. Eerste is een situatie die je kent en de tweede is onverwacht situatieontwikkeling. Vandaag is humor waarschijnlijk iets anders dan vroeger, omdat de leven manier heel veranded is. Nu vinden mensen grappig iets dat vroeger niet grappig was. Humor is agresiever geworden, met meer seksuele en etnische (lees rasistische) onderwerpen. Ook verschilt begrip van humor tussen mannen en vrouwen. Mannen vinden woordspellingen op eerder genoemde onderwerpen, terwijl vrouwen een beetje verborgd humor verkiezen.
De humor is een combinatie van informaties die je andacht bezetten. Hoe je die informaties snapt, toont hoe cratief je bent. Inteligentie is met snelheid vergelijkt en verbondt. Als je een bond tussen gegeven informaties snel vindt, dan geld je voor een inteligente persoon. Maar als je intelligent bent, weet je dan een grens tussen grapen en spotten? En is er een grens? Als iemand bijvoorbeeld een rasistische of seksistische mop vertelt, is dat dan een soort van descriminatie van sommige groepen? Of is een mop gewoon een mop,een grapje met het doel mensen aan het lachen te maken.

1e mei

Ik schrijf mijn blog op het laatste moment, omdat ik eerste mei twee dag vierde. Op eerste dag (1e mei) ben ik met mijn vrienden geweest en ik heb heel goede tijd gehad. Ik heb mijn vrinden vorige keer voor Pasen gezien, omdat we in verschillende steden studeren. We zijn naar Fazanerija geweest, een bekende picknickplaats bij Aleksinac waarnaar veel mensen gegaan zijn. Op tweede dag was ik met mijn gezin in onze wijngaard. We praatten veel omdat het was lang geweest sinds we elkaar gezien hebben. Ik was zo gelukkig, ik was met mensen van wie ik houd, de natuur was zo prachtig... Er was geen mogelijkheid mijn gevoelens te veranderen.

Vertrouwen II

Als je van een kleine stad naar een grotere komt, waarin je niemand kent wat zou je doen? Wie zou je helpen? Wie zou je vertrouwen? Ik denk zichzelf, omdat mensen die je hier ontmoet een andere leven hebben, vrienden die ze heel hun leven kennen. Die zijn bonden die je nooit zal veranderen. Je kan je vrienden opbellen, maar op een moment voel je je als een domkop... Je voel je als je iemand maakt met je te optrekken. Misschien is dat niet zo... maar langzam stop je met je opbellen, je vrienden vregeten om je te opbellen en je te herinneren... Op dit manier endigen vriendschapen van kleuterschool... Er is geen vertrouwen meer... alleen de pijn van een vermoorde vriendschap.

Vertrouwen

Toen we klein waren, hebben ons onze ouders geleerd dat we geen vertrouwen in onbekende mensen hadden... Onbekenden...? Maar wie is onbekend? Dan waren dat de mensen die we voor de eerste keer zien... maar vandaag? Vaak heb ik het gevoel dat mensen die ik voor jaren ken gewone vremdelingen zijn. Is dat zo, omdat we ver van elkaar zijn? Maar als ik weet, leven wij in de tijd van nieuwe technologie waarin comunicatie veel makkelijker dan vroeger is. We lezen over grote vriendschapen van mensen die eeuwen vroeger aan verschilende delen van de wereld geleefd hebben en we kunnen ons niet herinneren om onze beste vriendin op te bellen. Waarom? Hebben we te veel verplichtingen? Wat mij betreft is dat geen uitspraak.

Wanner is het genoeg?

Niemand kan de waarheid beter dan een kind kennen. Ze kunnen en weten alles, en ze zullen nooit herkennen dat ze iets niet kennen. Maar ze zijn geen leugenaars, ze zijn ambitieus... Ze weten niet hoe glibberig en onrecht de wereld is... Maar die wacht op hen, en op hun dromen... In deze wereld als je iets wil bereiken, moet je heel hardnekkig zijn. Velen vergeten wat hun doel was, en nemen alleen wat dichtbij is, wat makkelijk bereikbaar is. Maar is het een goede oplossing? Is het rechtvaardig dat alles zo hard moet zijn? Wordt het ooit makkelijker of het leven een onrechtvaardig en onvoorspeelbaar speeltje is? Als je alleen je doel wil bereiken, kan je vergeten wie je bent? Wat je nooit kan doen is vergeten die kindje die ligt in je... Die zou je altijd herinneren dat je alles kan... alles wat je moet is willen, en strijden om dat te hebben. Makkelijker kiezen nu, maar later... we kunnen niet toelaten dat “Coulda, Woulda, Shoulda” onze leven manier worden. Maar dan heb ik de indruk dat het nooit genoeg is. Ik moet altijd meer van iemand houden, een bevestiging van mijn liefde geven, werken om iets wat iemand anders wilt te bereiken en bestaan... En waar ben ik? Ben ik of heb ik vergeten dat ik ook een meisje in mij heb? En ze kan alles en ik kan alles. Genoeg.

Zus

Ik was nog een baby, toen ze kwam. Ik was één en half jaar oud. En ik was jaloers op haar. Ik had aandacht van iedereen voor zichzelf alleen en opeens moet ik die delen. Maar nu vind ik normaal alles met haar te delen. In sommige situaties weet ik niet wat ik zou doen als ze niet deel van mijn leven was. Ze is mijn steun en mijn troost. Met haar kan ik tot de tranen lachen en huilen zonder zich te schamen. Ze is mijn enige echte vriend. Ze is iemand die mij nooit zal en kan verlaten, iemand die mij voor honderdste keer zal luisteren, terwijl ik over hetzefde jongetje huilt. We zijn zo verschillend en zo dezelfde. Iemand heeft gezegd dat we zo soortgelijk zijn, maar dat we die gemene eigenschappen op een verschillende manier uiten. Ze is de enige die alle rechte dingen zegt als het nodig is en zwijgt als het nodig is. Ik ben gelukkig, omdat ik met iemand zwijgen kan... Je kan alijd met iemand praten, maar moeilijk is een persoon met wie je zwijgen kan te vinden. Ze is mijn zwijgenpersoon. Ze is mijn zus.