Vertrouwen II

Als je van een kleine stad naar een grotere komt, waarin je niemand kent wat zou je doen? Wie zou je helpen? Wie zou je vertrouwen? Ik denk zichzelf, omdat mensen die je hier ontmoet een andere leven hebben, vrienden die ze heel hun leven kennen. Die zijn bonden die je nooit zal veranderen. Je kan je vrienden opbellen, maar op een moment voel je je als een domkop... Je voel je als je iemand maakt met je te optrekken. Misschien is dat niet zo... maar langzam stop je met je opbellen, je vrienden vregeten om je te opbellen en je te herinneren... Op dit manier endigen vriendschapen van kleuterschool... Er is geen vertrouwen meer... alleen de pijn van een vermoorde vriendschap.