Wanner is het genoeg?

Niemand kan de waarheid beter dan een kind kennen. Ze kunnen en weten alles, en ze zullen nooit herkennen dat ze iets niet kennen. Maar ze zijn geen leugenaars, ze zijn ambitieus... Ze weten niet hoe glibberig en onrecht de wereld is... Maar die wacht op hen, en op hun dromen... In deze wereld als je iets wil bereiken, moet je heel hardnekkig zijn. Velen vergeten wat hun doel was, en nemen alleen wat dichtbij is, wat makkelijk bereikbaar is. Maar is het een goede oplossing? Is het rechtvaardig dat alles zo hard moet zijn? Wordt het ooit makkelijker of het leven een onrechtvaardig en onvoorspeelbaar speeltje is? Als je alleen je doel wil bereiken, kan je vergeten wie je bent? Wat je nooit kan doen is vergeten die kindje die ligt in je... Die zou je altijd herinneren dat je alles kan... alles wat je moet is willen, en strijden om dat te hebben. Makkelijker kiezen nu, maar later... we kunnen niet toelaten dat “Coulda, Woulda, Shoulda” onze leven manier worden. Maar dan heb ik de indruk dat het nooit genoeg is. Ik moet altijd meer van iemand houden, een bevestiging van mijn liefde geven, werken om iets wat iemand anders wilt te bereiken en bestaan... En waar ben ik? Ben ik of heb ik vergeten dat ik ook een meisje in mij heb? En ze kan alles en ik kan alles. Genoeg.

Zus

Ik was nog een baby, toen ze kwam. Ik was één en half jaar oud. En ik was jaloers op haar. Ik had aandacht van iedereen voor zichzelf alleen en opeens moet ik die delen. Maar nu vind ik normaal alles met haar te delen. In sommige situaties weet ik niet wat ik zou doen als ze niet deel van mijn leven was. Ze is mijn steun en mijn troost. Met haar kan ik tot de tranen lachen en huilen zonder zich te schamen. Ze is mijn enige echte vriend. Ze is iemand die mij nooit zal en kan verlaten, iemand die mij voor honderdste keer zal luisteren, terwijl ik over hetzefde jongetje huilt. We zijn zo verschillend en zo dezelfde. Iemand heeft gezegd dat we zo soortgelijk zijn, maar dat we die gemene eigenschappen op een verschillende manier uiten. Ze is de enige die alle rechte dingen zegt als het nodig is en zwijgt als het nodig is. Ik ben gelukkig, omdat ik met iemand zwijgen kan... Je kan alijd met iemand praten, maar moeilijk is een persoon met wie je zwijgen kan te vinden. Ze is mijn zwijgenpersoon. Ze is mijn zus.

Vrienden

Wie zijn ze? Geloof je nog dat er mensen zijn die je nooit zullen vergeten en altijd klaar voor jou zijn? Hoe ouder ik ben, geloof ik meer dat het een leugen is. We leven in de tijd van geld en egoisme. Iedereen denkt dat zijn probleem de grootst is. Elke persoon heeft de recht om egoistisch in zijn verdriet te zijn, maar betekent dat dat we geen geschikt hebben problemen anderen te beluisteren? En wat is een sein dat iemand echte vriend is? Mijn voorbeeld is een beetje raar, denk ik, omdat mijn vrienden en vriendinnen zijn bij mij zijde aleen als ik slecht voel... maar ik heb hen nodig ook als ik gelukkig ben. Ik breng gelukkige momenten door met de personen die niet zo belangrijk deel van mijn leven zijn. Waarom? Dat weet ik niet. Misschien zijn mijn vrienden en ik ver van elkaar, we studeren in verschillende steden en onze dagelijksheid is niet dezelfde als die vroeger was. De verte zullen ons niet stoppen om elkaar op te bellen. Ik ben zeker dat ik nooit alleen zal zijn als ik een probleem heb, maar wat als er geen problemen zijn?

Hier en daar

Ik zit in de bus en om naar Belgrado terug te komen. Dit weekend ben ik thuis gegaan. Als ik thuis ga, kan ik niks doen. Daar heb ik het gevoel dat ik een andere tijdzone heb ingegaan. Misschien is de reden voor zo een gevoel het feit dat ik weinig tijd met mijn gezin doorbreng. Ik mis de tijd om die kleine dingen als lunch op zondag en ochtend koffie met heel gezin te vergoeden. De dagen gingen zo snel voorbij en ik heb geen tijd voor iets anders dan genieten van hun gezelschap. Elke keer breng ik de boeken mee, maar ik vind geen tijd om die te gebruiken. Ik leid de rennen met de tijd en ik verlies weer en weer. Wanneer ik in de bus zit, kreeg ik het gevoel dat ik die tijd beter kon gebruiken... maar dan snap ik dat ik die op een betere manier niet kon doorbrengen.