понедељак, 26. април 2010.
Vertrouwen
Toen we klein waren, hebben ons onze ouders geleerd dat we geen vertrouwen in onbekende mensen hadden... Onbekenden...? Maar wie is onbekend? Dan waren dat de mensen die we voor de eerste keer zien... maar vandaag? Vaak heb ik het gevoel dat mensen die ik voor jaren ken gewone vremdelingen zijn. Is dat zo, omdat we ver van elkaar zijn? Maar als ik weet, leven wij in de tijd van nieuwe technologie waarin comunicatie veel makkelijker dan vroeger is. We lezen over grote vriendschapen van mensen die eeuwen vroeger aan verschilende delen van de wereld geleefd hebben en we kunnen ons niet herinneren om onze beste vriendin op te bellen. Waarom? Hebben we te veel verplichtingen? Wat mij betreft is dat geen uitspraak.
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)

Нема коментара:
Постави коментар