Hier en daar

Ik zit in de bus en om naar Belgrado terug te komen. Dit weekend ben ik thuis gegaan. Als ik thuis ga, kan ik niks doen. Daar heb ik het gevoel dat ik een andere tijdzone heb ingegaan. Misschien is de reden voor zo een gevoel het feit dat ik weinig tijd met mijn gezin doorbreng. Ik mis de tijd om die kleine dingen als lunch op zondag en ochtend koffie met heel gezin te vergoeden. De dagen gingen zo snel voorbij en ik heb geen tijd voor iets anders dan genieten van hun gezelschap. Elke keer breng ik de boeken mee, maar ik vind geen tijd om die te gebruiken. Ik leid de rennen met de tijd en ik verlies weer en weer. Wanneer ik in de bus zit, kreeg ik het gevoel dat ik die tijd beter kon gebruiken... maar dan snap ik dat ik die op een betere manier niet kon doorbrengen.