Vorige week heeft mijn zus haar mobiel bij mij vergeten. Ik wilde haar opbellen om samen te gaan lunchen, maar ik zag haar mobiel op mijn tafel. Ze was in haar kamer niet, en op de faculteit ook niet. Ik kon mijn zus niet vinden. Dat dwong me tot een vraag: Zijn wij van de mobiele telefonen afhankelijk? Dagelijks zien we mensen die op straat of in het verkeer aan het praten of aan het sms-en zijn. Kleinere en kleinere kinderen krijgen hun eigen mobieltjes. Elke dag wordt onze interactie met andere mensen armer. Vandaag denken wij dat het onze leven zonder zo'n toestel onmogelijk is. Maar hoe konden wij 10 of 20 jaar geleden leven? Is mobieltje een echte behoefte of we alleen slachoffers van technologische ontwikkeling zijn?